|
DINSDAG 18 JUNI 2019 (km. 71.543)
Het ontbijt was vanmorgen erg lekker (stukken beter dan in Hotel Streym) en voldaan konden we op pad. We namen de tunnel terug naar Stremoy en reden toen, zoals gewoonlijk met vele tussenstops, naar Saksun. Daar keken we bij het ons bekende kerkje en beklommen de berg ertegenover, terwijl de zon steeds meer z'n best deed. Het was weer mooi. 
Daarna reden we naar het volgende eiland, Esturoy. 
Eerst namen we een kijkje bij Oyndarfjørður, een lief dorpje met een mooi uitzicht op het volgende eiland, Kalsoy. Ook lagen er twee wiebelstenen, die bewegen in het zeewater (wel vrij minimaal, dus het is zichtbaar gemaakt door middel van een ketting die je losser en strakker ziet worden). We ontmoetten twee Duitse dames, die vonden dat wij wel op de rots konden springen. Als dat mis zou gaan, zouden ze eerst wat foto's nemen, maar dan heus de nabij gehangen reddingsboei gooien. Hmhm. 
We reden weer terug naar weg 10 en namen nu een andere weg noordwaarts, naar Elduvík. De weg liep langs een fjord en bij een mooie picknicktafel (een grote kei met wat kleintjes eromheen) aten we een banaan en ontdekte ik papegaaiduikers in het water beneden. Daar waren we Duitse dames weer, en de grapjas van net vertelde dat ze gisteren op Mykines tussen de puffins hadden gelopen. Tof. In Elduvík liepen we wat rondjes (je kunt er eigenlijk tussen alle huizen door lopen) en begon de zon echt uitbundig te schijnen. 
We wisten ons los te scheuren en reden nu naar onze overnachtingsplaats Gjógv. Bij Gjáargarður meldden we ons en we kregen de sleutel voor kamer B1, in het 'andere' gebouw (een eindje verderop). Ik had op de reservering al gezien dat er 'beperkt uitzicht' was; dat klopte. Het enige raam bevond zich in de deur. O well. We zaten even en gingen toen weer terug naar het hoofdgebouw voor ons diner. Dat bestond vandaag uit kipkerrie met rijst en was zeer smakelijk. Ook het toetje, een soort cake met rode vruchten en chocola, ging er goed in. Na het eten maakten we ook nu weer een wandelingetje, eerst door het dorp en toen liepen we de helling na de natuurlijke haven op. Daar bleek ineens een trap te zijn, en moesten we 50 kronen betalen om erop te mogen. Inmiddels daalde er een wolk neer van de berg, dus daar zagen we vanaf, en we keerden terug naar B1 voor voetbal (Remco) en reisverslag en foto's bijwerken (ik). 
|