|
DONDERDAG 20 JUNI 2019 (km. 71.782)
De wekker stond op 6 uur, gaap, maar daardoor waren we mooi op tijd in de eetzaal voor het ontbijt. Daarna lazen we nog even een tijdje in onze hut voordat we die om 8.30 moesten verlaten. Vervolgens moesten we nog een uur wachten voordat we naar het autodek mochten en omdat het buiten nogal regende, bleven we maar in het trappenhuis hangen. Bij de auto komen was ditmaal een uitdaging, maar het lukte ons (al moest ik via Remco's zijde instappen). Tegen tienen mochten we van boord en nadat een dame checkte of we visgerei bij ons hadden (???) konden we doorrijden, Seyðisfjörður in. Onze eerste stop was meteen al in het dorp, bij het kerkje en de kleurrijke straat ervoor.  Nu werd het tijd voor een waterval en die vonden we enkele kilometers verderop: Gufufoss. Het was hier vrij druk met mensen die van de boot kwamen. Bij de volgende waterval was dat niet het geval, maar voor de Fardagafoss moest je dan ook eerst een half uur lopen. Wij wilden dat wel en werden beloond met een privéwaterval. Nice. 
Nu reden we verder, langs Egilsstaðir, weg 92 op. Die bleek echter in november 2017 te zijn gepromoveerd tot weg 1 (Hringvegur), wat nog niet was doorgedrongen tot onze nav, noch de kaart van IJsland Tours. We reden door prachtige dalen, langs fraaie fjorden en door ietwat sullige stadjes. 
Tussen Álftafjörður en Lónsfjörður kwamen we langs een parkeerplaats met een bordje met twee vogels. Daar stopten we dus maar even. Tot mijn genoegen zag ik op zee een harlekijneend (lifer!) en nog wat eiders en zwarte zeekoeten. Dichterbij zaten de noordse stormvogels, die zelfs té dichtbij zaten voor de 400mm-lens. 
Ik wist me los te rukken en we reden (met her en der nog een stopje) naar Höfn, waar we om 17.00 bij het Pakkhus binnen liepen. Plek zat, we kregen een tafel aan het raam (naast twee Nederlanders, uiteraard). We aten overheerlijke kreeftsoep en Remco daarna een zeer smakelijke vegetable pie en ik ongelofelijk lekkere zalm. Het toetje van ijs met caramelsaus was ook erg lekker en blij verlieten we het restaurant. Tot over vier jaar! :) We reden nu rechtstreeks naar ons Fosshotel Vatnajökull, waar we een upgrade kregen naar een betere kamer dan de geboekte 'standard room'. Altijd fijn. Helaas keken we niet uit op de gletsjer, maar wel op een mooie berg. Ik ging met mijn foto's in de weer terwijl Remco op bed ging lezen. |