|
MAANDAG 5 JULI 2004 (km. 9677)
Nadat een heli ons om 5.45 even deed opschrikken werden we echt gewekt om kwart over zeven, door de wekker. Remco ging de hot shower uitproberen (huisje openen met sleutel bij infostand) die gelukkig vrij was. Om kwart voor negen vertrokken we. Een kwartiertje verder op Hwy 99 stopten we bij Seton Lake waar Remco gelijk zijn eerste kop koffie nam.  Daarna reden we verder over de 99, een weg met veel bochten en dalen én one lane bruggen van hout. Voor tien uur vonden we een tweede plek om te stoppen, bij Duffey Lake dat door de Indianen 'tek' wordt genoemd. Dat betekent iets als 'log jam' en duidde op een hele verzameling hout die zich bij het meer ophield. Het was in elk geval een mooie plek (meer, geflankeerd door twee beboste bergen, uitmondend in een berg met witte toppen) om het tweede bakje koffie te nuttigen.  Bij Joffre Lakes Park dronk Remco het laatste restje koffie weg en liepen we naar het Lower Joffre Lake, dat weer eens mooi blauwgroen was. Het Middle en Upper gedeelte (en daarachter de glacier) waren veel te ver weg en lieten we voor wat ze waren.  We kwamen voorbij Pemberton en dachten bij Whistler boodschappen te gaan doen. We sloegen even af bij 'Whistler Village' en dat hadden we beter niet kunnen doen... wat een vreselijk, druk en kitscherig dorp! We gingen maar snel weer verder. Intussen hadden we trek gekregen en maakten een pitstop bij de Brandywine Falls. Daar zetten we de oven aan voor een minipizza en trokken een P-biljet voor één dollar, wat Remco natuurlijk met zijn Visa betaalde ;-) Helaas duurde het te lang voordat we de pizza's warm en weggewerkt hadden, dus lieten we de waterval schieten... het was al twee uur geweest en we moesten nog steeds boodschappen doen en een camping zoeken. We hadden in ieder geval geluk dat we tijdig de plek van de wegwerkzaamheden passeerden, tussen drie en vier zou de weg afgesloten worden om wat rotsformaties tot ontploffing te brengen (ter verbreding van de weg). Iets over drieën kwamen we bij Squamish aan en vonden daar de supermarkt Extra Foods. Merkwaardigerwijs accepteerden ze daar veel creditcards, maar geen Visa, zodat de helft van ons cash geld erdoorheen ging. Verderop haalde Remco nog een fles wijn om de laatste dagen door te komen. We reden voorbij Squamish (veel drukte, veel stoplichten) en zagen de Shannon Falls. Hier tegenover bevond zich een RV-campsite, dus wij besloten daar eens een kijkje te nemen. De office was open van 4pm tot 9pm. Omdat het even voor vier uur was, besloten we voor de deur te wachten. Een paar minuten na vieren waren we als eerste aan de beurt en we konden nog kiezen uit een viertal 'doorreisplekken'. We kozen de B10 die ons veruit het mooiste plekje leek en bedachten dat we het qua timing niet slecht hadden gedaan.
|
