|
MAANDAG 26 JUNI 2017 (km. 18.926)
Vandaag sliepen wij uit! Pas om half negen stond de eerste op (ik) en rustig begonnen we aan de dag, met zelfs nog een kopje koffie bij de tent. Daarna namen we de bus en stapten uit op Lothian Road voor het eerste punt van onze daglijst: shoppen! Al snel was Remco een paar sneakers rijker (gekocht bij een sportwinkel op de plek van de HMV) en kocht hij een shirt bij Mountain Warehouse, waar ik een paar maryjanes kocht. Judith en ik kochten wat Blistex bij de Boots (de tocht naar Inner Farne bleek funest voor onze lippen) en toen kwam het hoogtepunt van de dag al: de prachtige floral clock compleet met werkende koekoek! Vervolgens kocht Judith een vestje bij de Marks & Spencer en haalden we meteen maar lunch, die we van plan waren te nuttigen bij Lauriston Castle. Dat ligt dus niet bij de Lauriston Gardens, dus enkele busoverstappen later zaten we eindelijk in de juiste bus. Het laatste stukje moesten we lopen en toen vonden we inderdaad Lauriston Castle. In de Edinburgh-Kyoto Friendship Garden aten we onze lunch en lazen Judith en ik allebei ons boek uit. We zaten daar prima! 
Toch vonden we het na een tijdje wel beter om nog iets te doen en via een rondje om het kasteel en een bezoek aan het fraaie toiletgebouwtje liepen we naar Cramond. Cramond Island was onbereikbaar (want vloed) maar het dorpje zelf lag er weer reuze pittoresk bij. 
Het werd tijd om de binnenstad weer eens op te zoeken en we wachtten op de eerstvolgende bus. De chauffeur vond onze bestemming (Dean Bridge) blijkbaar zo exotisch dat hij prompt zelf vergeten was waar die halte was en ons waarschuwde dat hij niet door zou rijden naar de Mound. As if we cared! Hij reed dus wel netjes over Dean Bridge en wij liepen langs the Water of Leith naar Stockbridge, waar we wilden dineren bij Bells Diner (in augustus vorig jaar hadden we daar erg lekker gegeten). Er bleek nog plek en wederom was het eten heerlijk, en de bediendame - die alles in haar eentje doet behalve de keuken - vond het reuze leuk dat we al voor de tweede keer bij Bells Diner kwamen. Na het eten moesten we uiteraard nog even via Circus Lane (nu, in tegenstelling tot de vorige keer, niet in de stromende regen) en toen klommen we terug naar Princes Street.  We keken nog even naar muziek en dans in West Princes Street Gardens (ietwat gezapig) en toen stapten we weer in bus 11 naar huis. Het nadeel van de nieuwe Europese regelgeving aangaande mobiel internet is dus dat je verdiept kunt zijn in de berichten op je telefoon en daardoor gepanikeerd bemerkt dat je al in Mortonhall bent. Helaas kwamen we er na het haastig uitstappen achter dat het slechts een wegwijsbord betrof... en toen moesten we nog heel ver lopen (of heel lang wachten op de volgende bus). Onze beweging hadden we vandaag in ieder geval wel gehad. Tegen half elf waren we bij de ingang van de camping en we sloegen nog even af naar de vosjes, die zich vanavond nóg beter lieten zien. Hoera! Nu konden we met een gerust hart naar bed, dus dat deden we. |