|
MAANDAG 10 JULI 2017 (km. 20.558)
Na de koffie smeerden we broodjes en reden weg. We trachtten de A711 bij Dalbeattie te bereiken, maar die was op een cruciaal punt afgesloten, zodat we na vijftig minuten maar liefst zes mijl waren opgeschoten (rondje gereden). Gelukkig konden we daarna wel gewoon doorrijden en zo kwamen we langs Sandyhills Beach (een enorm strand) met iets daarna Mersehead RSPB Reserve. Daar moesten we maar liefst drie pond neertellen voor het parkeren en dus besloten we dan maar álle wandelingen daar te doen (twee stuks) om waar voor ons geld te krijgen. In de twee hides was helaas weinig te zien (op steekvliegen na...), maar aan het (ook hier heel brede) strand was het erg mooi. 
We aten er dus maar even onze broodjes en toen keerden we terug naar het visitor centre, waar ineens niemand meer was. Zo konden we in alle rust genieten van de bird feeders, waar allerhande leuke vogeltjes op zaten: pimpelmezen, vinken, putters, geelgorzen, groenlingen. Ineens zag in uit mijn ooghoek iets over de grond schieten. Een wezeltje? We hielden het in de gaten en inderdaad, er was een wezeltje druk bezig met het besluipen van de vogels (die hem wel in de smiezen hadden). Reuze schattig. 
Uiteindelijk besloten we toch maar verder te gaan en we reden het laatste stukje naar Dumfries, de ‘grote stad’ van de regio, waar je in het centrum gewoon gratis kunt parkeren. Aardig. We liepen langs de River Nith, bewonderden de Devorgilla Bridge (1431) en de onverstoorbare reiger in de semiwaterval, en liepen toen het bruisende centrum in (whahaha). We bekeken een standbeeld van Robert Burns, 's lands nationale dichter, vonden het huis waarin hij woonde (en stierf) en bezochten toen ook maar even zijn mausoleum bij St Michael's Kirk. 
Met het winkelcentrum waren we daarna in tien minuten klaar en dus reden we terug naar de tent voor Irn Bru, wijn en chips. |