|
WOENSDAG 13 JUNI 2018
We stonden op tijd op (...) en reden binnendoor naar Wareham. Een onfortuinlijke grijze eekhoorn kwam daarbij door toedoen van onze auto om het leven (snik) en we dronken koffie op een bankje-boompje (ze zijn er toch!) om hiervan te bekomen. In Wareham sloegen we af naar RSPB-reserve Arne, hoog op mijn lijstje wegens Springwatch, dat ooit een tijdje daar neergestreken was. De entree was gratis, maar voor parkeren moest vijf pond worden betaald. Toen we dat wilden doen bij het RSPB-stalletje, vroeg de mevrouw aldaar of we toevallig lid waren van een 'affiliate organisation' en toen bleek dat we met de Vogelbescherming (Birdlife International) ook gratis mochten parkeren. Hoera! Ze vertelde verder dat 'hun' spoonbills (lepelaars) nu bij ons zitten (dat klopt) en dat we vooral de rode wandeling moesten lopen, dus dat deden we. Die was inderdaad erg mooi; bos, heide, moddervlaktes (moeras), en fraaie uitzichten over Poole Harbour. 
Rond een uur waren we bij café & shop en we aten er onze lunch, met uitzicht op de voedersilo's vol putters, sijsjes en groenlingen (en de duiven en eekhoorns eronder). Na de lunch liepen we nog de paarse wandeling over de kale heide, maar de Provençaalse grasmussen bleven zich verstoppen. We leverden daarna onze tijdelijke parkeerpas weer in. De dame moest er even over nadenken, maar toen herinnerde ze zich ons weer: spoonbills! Tot mijn vreugde hadden ze ook de RSPB-pins en ik nam er nog vijf mee (paar voor Judith), waaronder uiteraard de lepelaar! Tegen vieren reden we weg van Arne en we kwamen in een druk dorp: Corfe Castle. Ik wilde alleen het kasteel even zien, maar dat bleek erg ingewikkeld. Uiteindelijk maakten we een snelle foto vanaf een parkeerplaats en toen reden we weer verder, op naar de Durdle Door. 
We kwamen nu dichter bij de kust en daar zagen we een oude bekende terug: zeemist. Op de parkeerplaats bij Lulworth Cove was het koud en zonder al te veel zicht hadden we weinig zin om over een klifpad te lopen. We besloten naar huis te gaan, met een korte tussenstop bij Tesco. We deden even de beentjes omhoog en stapten toen opnieuw in de auto voor een bezoek aan de Stour Inn, waar we wilden dineren. Dat was goed te eten en voldaan wandelden we nog even een rondje door de woonwijk erachter (toetjes eraf lopen…) alvorens terug te keren naar de tent. Het was nog relatief vroeg en ik wilde nog even een wandelingetje vanaf de camping maken; er waren er drie en de kortste was anderhalve mijl, dat kon nog best. Zo vonden we eindelijk de pauwen die voortdurend roepen en ook nog wat alpaca's, die er erg debiel uit blijken te zien als ze rennen... Toen we terug bij de tent kwamen, was het bedtijd. |