|
VRIJDAG 28 JUNI 2019 (km. 73.488)
Na het ontbijt - op de 'andere locatie' - reden we een paar kilometer tot we in Suðavík terechtkwamen. Daar wilden we het 'Melrakka Setur' (Arctic Fox Centre) bezoeken, dus dat deden we. Het was een klein museumpje in een mooi IJslands houten huis, met aan het eind een afgezet stukje land waar vosje Móri zat. ZIjn broertje was begin deze maand helaas doodgegaan. Ze waren wees geworden toen jagers hun ouders doodschoten en omdat ze door mensen zijn grootgebracht, konden ze niet terug het wild in. Nu is Móri in zijn eentje ambassadeur van zijn soort. Hij kweet zich met verve van zijn taak (zzz). We reden verder tot we iets later een mooi uitzichtpunt vonden met een picknicktafel. Daar dronken we koffie. We zaten wat te genieten toen er ineens een touringcar aan kwam rijden die een horde mensen uitspuwde. Help, daar ging onze rust! Maar gelukkig kregen ze slechts tien minuten en moesten ze toen alweer verder, zodat de rust terugkeerde. Nu reden we een flink stuk door tot we bij een verkeersbord kwamen met daarop een plaatje van een zeehond. Wij afslaan, en ja hoor, allemaal zeehonden op de rotsen. Tof! Er was ook nog een bankje, waar we het restantje koffie wegwerkten. Nu reden we weer een uurtje verder, tot we bij een nieuw bankje wat boterhammen aten. Daarna reden we in een keer door naar Hótel Laugarhóll (25 kilometer van Hólmavík). Daar kwamen we rond vier uur aan en we werden hartelijk ontvangen door een jongen met een T-shirt van het Arctic Fox Centre. Arf. We installeerden ons op kamer 21 en maakten toen een wandelingetje tussen de weidevogels; we werden bijkans tureluurs van de schreeuwende tureluurs (en grutto's en snippen)! We namen ook nog een kijkje bij een oude 'sorcerer's hut' en een warmwaterbron die helende krachten schijnt te hebben. Daarna lazen we wat op onze kamer tot het om 19.00 tijd was voor het buffet. Dat bestond vandaag uit tomatensoep, vier soorten pasta, een saladebar en superlekker brood. Erg smakelijk allemaal! De appelcrumble en chocoladetaart toe waren ook niet te versmaden en voldaan keerden we terug naar de kamer voor de geijkte avondzaken, en werd mijn snotval helaas met de minuut erger... 
|