|
DINSDAG 2 JULI 2019 (km. 74.370) (door Remco)
Vandaag een vol programma dus bijtijds op... en bijtijds in de auto. Eerst naar Víti, waar we een wandeling rond een kratermeertje wilden maken. Auto geparkeerd en na 20 meter lopen waren we al bij het meer! We besloten dit tegen de klok in te ronden. Het was een prachtige tocht waar we toch wat uitstapjes konden maken naar subkratertjes, pruttelveldjes en ijsmeertjes. Dus meer dan alleen één meer! Intussen was het bij de P zo druk geworden dat we instapten en bij een P terug (we moesten ongeveer tien kilometer dezelfde weg terug) stopten voor een koffiepauze. Daarna reden we door naar de modderpoelen en zwavelbronnen van Hverir. Vlak voordat we daar aankwamen zag de vogelaar naast mij iets op een berg zitten. Verrekijker erbij... giervalk! Uitstappen en auto op de knipper zetten. Vage foto gemaakt en daarna alsnog naar Hverir. Daar liepen we rond en ook hier maakten we toch veel foto's (en een paar filmpjes van die donkergrijze pruttelmodderpoelen). Na weer een koffiepauze bleken er een paar bussen met toeristen geleegd, dus het wemelde in de velden van fotograferende en filmende mensen. We namen de benen en gingen nog even terug naar de plek waar de giervalk was gespot, maar nu was-ie er niet meer, helaas. Intussen waren we toe aan toiletbezoek en ons hotel was niet ver weg, dus besloten we even langs onze kamer te gaan. Natuurlijk waren ze net met onze kamer bezig en verontschuldigde het kamermeisje zich voor van alles, terwijl wij zoiets hadden van 'rustaaaag'... wij weer in de auto voor een rondje Mývatn, ook tegen de klok in. We stopten enkele keren om de vogelaar aan het werk te zetten... uiteindelijk ook bij de brug over de Laxá, waar gisteren een harlekijneend in volle vlucht gespot was. We besloten daar gelijk te lunchen (stoelen neergezet, uit de wind in de zon, prima). Alleen geen harlekijneend (wel jammer). De volgende stop was bij Skútustaðir, waar je een rondwandelingetje kan maken om een meer langs pseudokraters en met heel veel vogeltjes. Zelfs ik kon een franjepootje vrij goed op de foto krijgen. Hierna nog snel een ijsje bij de souvenirtent aan de overkant gehaald, want we moesten door! Na een paar stopjes onderweg kwamen we bij Dimmuborgir waar we vier jaar geleden ook waren. Ik was even kwijt wat het ook alweer was en het gebouw boven de P (voor koffie e.d.) zei me ook al niets. Toen we het pad hadden gevonden, begon het me weer te dagen... een prachtig park met lavarotsen, een 'Kirkja' en een 'Gatklettur'. DIe laatste was even afzien, want een zestal Aziaten had het doorkijkje geclaimd voor een uitgebreide fotosessie. Leonie was er al een beetje klaar mee en net toen we gingen, maakten de Aziaten ineens plaats... toch nog een shot van een toeristloos gat kunnen maken! We maakten ons uit de voeten om de groep voor te blijven, maar uiteindelijk hadden we het rijk bijna alleen, zodat we toch nog konden genieten, want het weer zat ons de hele dag behoorlijk mee! Terug bij de auto de rest van het plan doorgenomen... vlakbij deze plek was nog een weg naar rechts... een klein beetje om, maar die zouden we met een doel nemen... vier jaar geleden had de vogelaar naast mij per ongeluk een velduil gezien daar, maar doordat de camera toen ver weg was en nog gepakt moest worden, was deze uiteindelijk gevlogen. Kijken of het lukte deze alsnog voor de camera te krijgen... wij stapvoets over de weg... geen velduil te bekennen! Vlak voordat we de 1 bereikten, ineens reactie naast me... stop, daar zit iets! Verrekijker erbij... geen velduil, maar... een giervalk! OK, weer midden op de (gelukkig rustige) weg stil staan. Plaatjes geschoten, uitgestapt, nog meer plaatjes iets dichterbij, totdat de wegvliegende giervalk zelf deze sessie beëindigde. Wij gingen op zoek naar de burgertent een paar kilometer voor het hotel. Gevonden en deze keer (in tegenstelling tot vier jaar geleden) wél een parkeerplek. In no time kregen we onze drank en burgers. Ondanks de wat lastig te eten burgers (met name de vegetarische van Leonie, die helemaal uit elkaar viel) lieten we ze ons wel goed smaken. Uiteindelijk waren we iets over achten bij het hotel, waar we nog een staartje van de eerste halve finale van het WK voetbal zagen. Daarbij het gebruikelijke ritueel van foto's overzetten, op internet zetten en dit stukje schrijven... 
|