|
DINSDAG 30 JUNI 2015 (km. 121.773)
Na ontbijt en koffie stapten we in de auto en we reden naar de hoofdstad van dit mooie land: Reykjavík! We parkeerden nét buiten de parkeerzone - het is een gave - en wandelden naar het centrum, dat op ongeveer 500 meter van de auto lag. Reykjavík is een kleine stad... 
Eerst liepen we door de gedeeltelijk alleen voor voetgangers en fietsers toegankelijke winkelstraat Laugavegur, en toen naar de zee, waar het nieuwe theater/cultuurcentrum Harpa ligt. We begrepen dat de meningen over het immense gebouw verdeeld zijn, maar wij vonden het mooi. 
Na het schieten van allerhande abstracte foto's liepen we de stad weer in, op zoek naar lunch. We aten een smakelijk broodje bij Mezze en liepen toen via de haven - héél veel aanbieders van excursies naar walvissen en puffins - langs de zee (hoi Harpa) naar Sólfar ('zonnereiziger'), een mooi kunstwerk van een vikingschip. 
Nu zagen we ook het Höfði-huis liggen en aangezien dat ook voor ons belangrijk is geweest, namen we een kijkje dichterbij. Dit was de plek waar Reagan en Gorbatsjov hun eerste ontmoeting hadden, waarmee het einde van de Koude Oorlog ingeluid werd. Er werd trouwens ook een spel uit Wie is de Mol? opgenomen, maar in de wereldgeschiedenis is dat nét iets minder belangrijk. 
Na het scoren van wat souvenirs voor de ouders en een lekker ijsje bij Bada Bing liepen we naar de immense Hallgrímskirkja. Wat een indrukwekkende kerk, zo anders dan de andere kerken hier! Ook van binnen was het allemaal groot en mooi. 
We kochten meteen maar een kaartje om naar de top van de toren te mogen en namen de lift naar boven. Daar zagen we de hele stad aan onze voeten, want zoals gezegd: Reykjavík is niet zo groot. 
Weer beneden deden we boodschappen bij de Bonus en brachten we alle aankopen naar de auto. Daarna liepen we terug naar de Laugavegur, waar we een aardige pizzeria vonden (Eldsmiðjan) en samen een pizza deelden (we hadden na de ijsberg van enkele uren daarvoor nog geen enorme trek). Om kwart over zeven waren we weer bij de auto en reden we terug naar Stefánslundur, waar we koffie dronken en de dag weer verwerkten.  |