DINSDAG 22 JUNI 2004 (km. 7220)

Om half acht stond Leonie op en enige tijd later zaten we allebei fris gedoucht aan het ontbijt. Remco zette koffie en na de afwas en een grondige tjek van ons RV (Recreational Vehicle, jaja) konden we vertrekken. We namen weg 5 richting Coquihalla om de Othello Tunnels te gaan bekijken. Na een kopje koffie op de parkeerplaats aldaar konden we op weg. We liepen over een breed pad, zo te horen richting een woest stromende rivier. Inderdaad zagen we die even later. Na tien minuten kwamen we bij de tunnels. Er liep ooit een spoorlijn doorheen, maar die is verdwenen. Nu konden we gewoon door de tunnels en over de bruggen over de rivier lopen. Het was zeer indrukwekkend, de hoge rotsen en de rivier in de kloof. We liepen nu echt in Coquihalla Canyon! Na een klein halfuurtje kwamen we uit de vierde en laatste tunnel en besloten we om te keren. Ook vanaf deze kant was het heel mooi.

othello tunnels


Bij de camper gekomen dronk Remco het laatste restje koffie en we keerden terug naar Hope, waar we de 3 namen richting Manning Provincial Park. Dat bleek een zeer bosrijk park, maar hoewel er veel wildlife aangekondigd werd, zagen we geen enkel dier. Niet echt een drama, want ook zonder beest was het een schitterende weg om te rijden. We volgden de rivier Similkameen naar Princeton. Vlak voor het stadje, nog hoog in de bergen, werden we staande gehouden door een dame met een stopbord. Ze vertelde dat er verderop aan de weg gewerkt werd en dat we wel eens twintig minuten stil zouden kunnen staan. We grepen maar naar onze (puzzel)boeken. Vijf minuten later mochten we verder, maar wel achter een safety car en héél langzaam. Niet dat we snel wilden - we reden ineens over een soort grindweg... RV parkeerplaats!
Enige tijd later kwamen we in Princeton - wederom een laagbouwstadje, niet erg aantrekkelijk. We reden verder op weg 3 naar Keremeos. We kwamen nu in de boomgaarden (fruit, wijn) terecht en het landschap veranderde sterk. Het werd steeds kaler en het weer steeds zonniger. Vlak na Keremeos en Cawston stopten we bij een soort zoutmeer. Toen we uitstapten, was de temperatuur even slikken! Snel maakten we wat foto's, waarna we de ge-airco-de cabine weer invluchtten. Weer op weg zagen we echt tumbleweed! Wow!

nabij osoyoos


Vlak voor Osoyoos, ons eindpunt van de dag, hadden we een schitterend uitzicht over dorp en meer. Na daar nog wat plaatjes van te hebben geschoten, reden we verder op zoek naar Campground Nk'Mip, ook wel Inkameep, Indiaans. De camping vonden we in één keer en we kregen een plekje aan het meer. Heel mooi, jammer alleen van de muggen en de mieren... Na het koken (warm! warm!) en eten liepen we nog even naar de receptie om te kijken of we nog konden internetten, maar het hokje was al gesloten. Terug bij de tent deden we onze eerste ronde van de Jaarlijkse Kruisrummikub Competitie, die Remco natuurlijk weer won met 2-1. Boeh. Daarna gingen we naar bed, het was dan ook alweer tien uur...

ohhh




vorige | volgende | canada 2004 index | huize mika home